Ben hiç gitmeyeceğim ki..!! uzaklaştikça yakınlaşıyorum sana senden yola çıktım sana gidiyorum adım adım sen hiç bilmeyeceksin sana gittiğimi git dediğin günden beri gidiyorum artık dön desende dönemem ilk kez sana bukadar yakınım ilk kez sendeyim,ilk kez seninim ilk kez gittiğime pişman değilim...
Bir gün sen geçmiş zamandın Bense yanımda anlamlarım Gezinirken uzaklarda, akşamlarım Her şey geçer demiştin Geçmeyen şeyler var şarkılarımda
Günlerce bekledim üzerimde bıraktığın etki geçsin diye... Olmazdı, olmadı da zaten... Ben aşktan korkardım... Korkulan başa gelirmiş, korktum ve geldi başima... Seni o ilk gördüğüm anda hissettiğim şeyle başa çikamadim... Geçsin diye bekledim. Geçmezdi bilirdim, geçmedi de zaten...
Aklımda kalan bir anlık bir bakıştı sadece... Ve ben, bir sonraki bakışın için hayaller kurarken yakaladım kendimi günlerce... Günlerce gözlerimi kapadığımda o bakış geldi gözlerimin önüne... Yok saymak istedim olmadı, yapamadım... Geçmeyen şeyler vardı... Sen vardın... Artık masmavi bir masal vardı...
Bir durak var yüreğimde Beklerken hep geciktiğim Sürüklerken beni sana mevsimlerim Her kaçış kendini yakalar Kaçamadığım şeyler var şarkılarımda;
Kaçtıkça senden, sana yakalandım. Aşktın sen. Kaçtıkça aşktan, mavisi yüreğime bulaştı... Olmazdı artık, yapamazdım... Olmadı, yapamadım, kaçamadım… Bu masalı yazmalıydım... Mutlu aşklar da yazılmalıydı. Başladım yazmaya...
“Her aşk bir mavi masal, anlatılmayan”
Demiş şarkıda.. Şimdi mavi bir masalı yaşiyorken seninle... Tek bir cümle dökülüyor dudaklarımdan... “İyi ki sen mavisin. İyi ki bu bir masal” Ne olur izin verme, bitmesin bu mavi masal…
Mutluluk ´O´ nun yaktığı bir ateşti... Ve ben ateşle yıkanmadım hiç...
Ben senin mevsimlerinde yaşadım hep Senin meltem esintilerindi Okşayan saçlarımı.. Senin yağmurlarında ıslandım İliklerime kadar işledi duruluğun Sabah ayazlarında çiy tanelerindi Yanaklarıma düşen Baharlarındı çiçek çiçek tomurcuklandıran sevgimi... Senin boranlarındı, İçime sığamamalar. Senin güneşindi Yüzüme al basmalarım. Ve senin kar tanelerindi aydınlatan tüm yollarımı...
Çok şey değildi ki senden istediğim!!! Bir yudum mutluluk... Avuçlarımda tutmak istediğim ve Hiç bilmediğim bir yudum mutluluk... Yazık ki, Öğrendim ... Mutluluk bir ateşmiş Senin çok uzaklarda yaktığın... Herkes yandıda, Bir ben yanamadım Ateşle yıkanmasını bilmiyorum ben!!!
Demek gidiyorsun! Hırçın, asi rüzgarlara bürünüp. Demek gidiyorsun! Biten yazla beraber ömrümden... Demek bir yolcuydun yüregimde, Demek birgün çekip gidecektin sessizce, Demek oluyor ki; hiç sevilmemişim, Hep aldanmışım benim kalacaksin diye...
Bu gece kederliyim, bu gece beterim. Üşüyorum, o sıcak ellerim üşüyor. Sesim titriyor, ben tir tir titriyorum. Toprak üsüyor, dağ taş üsüyor... Üstümde yağmur bulutları dolaşıyor. Caresizliğimi, yalnızlığımı örtmek istercesine, Bedenimi sarıyor bulutlar... Sanmayın benim ağladığımı! Bulutlar ağlıyor benim yerime... Sen gidiyorsun, Ve bitiyor bir aşkın daha son şarkısı...
Demek bitti hersey! Bir yaz aşkı gibi geldin geçtin... Tüm hayaller, tüm beklentiler, Onca söylenen güzel sözler... Alabora oluverdi bir ayrılık dalgasıyla... Demek gidiyorsun! Peki git öyleyse yalnızlığına, Bu sefer sana dur demeyeceğim! Cok kararlısın belli sesinden... Her insan ne yaparsa kendine yapar Bu sefer üzülmeyecegim, Hatta açıklama bile beklemeyeceğim! Ömrümden kaç gün aldın giderken bilinmez... Ve bilinmez kaç gün daha yaşarım sensiz!
Vurgun yedim gidişinle Ay yok gecemde, Sen yoksun, yıldızlar yok! Bu gece yaşamanın hiçbir anlamı yok!
Sigaram bitti, kahvem masama döküldü. Beyaz kağıdım karanlığa, Gözyasşarım mürekkebe dönüştü... Senin gidişinle, Dünyama bir felaket cöktü...!
Kısa da olsa bu aşkı neden yaşadık Birbirimizi kandırdık aldattık hislerimizle oynadık Hayaller kurduk yaşadık masallar içinde Sen Mecnun ben Leyla, aşkımız hiç bitmeyecek toprağa gidecekti ölüme bizimle Başaramadık,biz çok farklıydık Mağlup ayrılıp küstük kadere Yalan aşklara atıldık yaban ellere Dönemezdik artık geriye dönsekte deliye Sen bana ben sana susamış ayrılık bizi öldürse bile Unutmak çok zordu unutmak yoktu sözde Ama biliyorduk aşk birarada olmamıza yetmiyordu Biz başaramadık, iki yabancı iki yalancı olduk Peki ne olacak sonumuz ne birlikte, ne ayrı yapamıyoruz Yaşayamıyoruz hayatı Mesafeler koyduk araya kilometrelerce Gittim uzaklara sensizliğe ama Engelleyemedim rüyalarıma girmeni ŞarkIlarIn hep seni anlatmasını Baktığım heryerde hayalini görmemi Alışamadım yokluğuna Artık dğgistirmezdi dönüşüm hiçbirseyi Azaltmazdıi yüreğimizdeki hicranı En acı şeyse aşkımız kaybetti Kalplerimiz ise aşka inancını Yetmedi hiçbirsey bizi geri döndürmeye Ayaklar altinda ezilen çicekler gibiyiz Rüzgarın savurduğu yapraklar gibiyiz Aşkın unuttugu iki deliyiz Geriye dönmeyeceğiz ama Birbirimize hasret ve aç ölecegiz.....
